Ida Rolf

Ida Paulina Rolf

(1896–1979) to niezwykła i charyzmatyczna kobieta, która jest twórczynią Integracji Strukturalnej oraz pionierką w dziedzinie pracy z ciałem. Wyprzedzała swoje czasy, podkreślając znaczenie jakie ma powięź dla prawidłowej postawy naszego ciała, a także swobody ruchu. Śmiało określała tę ówcześnie kompletnie ignorowaną tkankę mianem organu struktury naszego ciała. Jak się okazuje jej intuicja oraz obserwacje doprowadziły ją do wniosków, które są dziś potwierdzane przez współczesne badania naukowe

Urodziła się w 1896 w Bronxie w Nowym Yorku.

Posiadała tytuł doktora biochemii Uniwersytetu Columbia, była pierwsza kobietą pracującą na stanowisku badawczym w Instytucie Rockefellera, gdzie zajmowała się chemią organiczną, publikując na ten temat liczne artykuły. Kontynuowała naukę w Zurychu oraz Paryżu, gdzie studiowała matematykę, fizykę atomową, a także dalej biochemię. Jako kobieta w środowisku naukowym w tamtych czasach musiała stawiać czoła licznym przeciwnościom.

Inspiracje i początki metody

Miała niezwykle wszechstronny i otwarty umysł. Poza wymienionymi wyżej dziedzinami interesowała się także zagadnieniami takimi, jak choćby semantyka ogólna Alfreda Korzybskiego. Były to rozważania z zakresu języka, komunikacji i epistemologii, a także fundamentalnej natury człowieka. Inspirował ją również wywodzący się z architektury koncept struktur tensegracyjnych stworzony przez Buckminstera Fullera. Wykorzystała ten model do lepszego zrozumienia i zobrazowania funkcjonowania ludzkiego ciała.

Rolf szukając odpowiedzi na problemy zdrowotne własne oraz swoich dzieci zetknęła się również z wieloma modalnościami terapeutycznymi czy metodami samodoskonalenia; możemy tu wymienić: osteopatię, homeopatię, hatha yogą, metodę Feldenkraisa czy też technikę Alexandra.

Eksperymentując ze swoją bogatą wiedzą , doświadczeniem, a także korzystając z intuicji zaczęła pracować z ludźmi mającymi różne i często bardzo drastyczne ograniczenia narządu ruchu. Ta przygoda rozpoczęła się od pomocy nauczycielce muzyki, która w wyniku upadku doznała poważnej kontuzji rąk i w efekcie nie mogła ich normalnie używać – nie była w stanie wykonywać codziennych czynności takich, jak choćby czesanie włosów, nie mówiąc już o grze na pianinie i uczeniu muzyki. Dr Rolf umówiła się z nią, że pomoże jej wrócić do sprawności, a ta w zamian zajmie się edukacją muzyczna jej dzieci, co faktycznie miało miejsce. Wieści rozchodzą się szybko i wkrótce pod jej domem w Nowym Yorku pojawiła się długa kolejka ludzi, którzy nie byli wstanie znaleźć pomocy gdzie indziej. Dr Rolf, pracując przez następne dziesięciolecia, rozwijała zasady swojej pracy i pogłębiała zrozumienie biomechaniki i struktury ludzkiego ciała, aczkolwiek intuicja i umiejętność czucia tkanki były nieodłącznym elementami jej stylu.

Nauczanie

Pełna konceptualizacja stosowanej przez nią metody przyszła dopiero w momencie, gdy zaczęła nauczać, początkowo głównie w kręgu osteopatów i chiropraktyków, a następnie w Instytucie w Esalen. Był to ośrodek rozwoju ludzkiego potencjału, gdzie odbywały się najróżniejsze warsztaty prowadzone m.in. przez osoby takie, jak Abraham Maslow (autor koncepcji piramidy potrzeb) czy Fritz Perls (twórca psychoterapii Gestalt). Dr Rolf po raz pierwszy trafiła do Esalen właśnie na zaproszenie Fritza Pearlsa, który również chciał skorzystać z jej pomocy w swoich dolegliwościach. Sukces terapeutyczne poskutkował tym, że doktor Rolf na dłużej zadomowiła się w Esalen, które stało się kolebką także dla nauczanej przez nią metody.

Dr Rolf nazwała stworzony przez siebie system pracy z ciałem mianem Integracji Strukturalnej, zawierając w tej frazie tak naprawdę istotę swojej metody.